De onde non me podes bloquear.

Sabes de onde?

Dende alí,
dende o fondo,
dende onde gardo
as noites contigo
e os minutos esperando por ti
e os segundos abrazados antes de dormir

Dende alí,
onde quedan para sempre os sorrisos
e as broncas tontas
que nos facían acumular
as horas de amor
e apuntárnolas
e debérnolas
e dárnolas todas xuntas

Onde os recordos
o sabor a sal
e os poemas
e as cartas
e as notas
e os debuxos no espello
se acumulan e arquivan
dándolle sitio a un mundo mellor

Un mundo de amor
de dar e recibir
de non esperar
de simplemente amar

(Prometo que dende que te fuches
fixen terapia
e apartei a túa roupa a un caixón
que concentra o olor a ti
que me fai máis levadeiras
as horas sen luz e sen ti)

Pero ríome mentres me mollan as bágoas
porque non hai nada do que nos poidamos arrepentir
O noso amor fíxonos mellores
E nada máis se pode pedir

Dende onde non me podes bloquear
/dende o corazón/
gracias
por deixarme ensinarche
o meu humilde yoga.

#DïaDaFelicidade

O desapercibido do cotiá, 
a loucura da maior excentricidade
a controversia dun berro mudo
e da telequinesia dunha danza coxa
que é bailada en silencio

-Sentir o que non tes
e o que che sobra-

A éxtase dun momento de inocencia pura
colmada de liberdade
e de paixón

Descubrir cal é a maxia
que che fai flotar
hacia un lugar profundo
e escondido
no medio dunha vida felizmente común.

Os retais que ninguén comprende
as balas na recámara
e a colección de sorrisos
que gardas con orgullo.

Unha receita imborrable
que dormirá contigo 
para sempre.