das cancións que non cantastes,
e dos bicos que non destes.
Sin medias tintas.
Pero dábanos medo querer.
Dábanos medo condenarnos a mirarnos con ternura,
polas mañáns,
polas tardes,
e polos medios días.
Entonces poñíamos excusas.
Moi elaboradas teorías que nos serviron para que pasara o tempo
os días,
as semanas,
os meses....pero nunca en balde.
Que hoxe, a 9 de Enero, despois de 9 días, decidimos acabar o que nunca empezáramos, porque xa non sentíamos o que nunca existira.
Hoxe deixámolo cansados de autoengañarnos e "te quiero" sonou a "adiós" e viceversa.
E, aclarados, liámonos para celebralo pero xa non era o mismo;
Xa non valía de nada sacarse fotos,
nin cantar aquelas cancións,
nin darse máis bicos.
Que as cousas veñen solas e hoxe, sin habelo planeado, a vida doume motivos para escribirche.
No hay comentarios:
Publicar un comentario