jueves, 30 de noviembre de 2017

Jey-em

Digan o que digan, 
prometo negalo todo
cun sorriso na boca
de quen non da aguantado sequera a mentira piadosa
que xoga ca paciencia
dos que se din sans.

Ninguén se enterará que che comezo a escribir
a escondidas de min mesma
non se percatarán
que a tolemia a veces
ten un apelido diferente
e que as olleiras levan o nome
da túa ausencia.

Porque ás veces
lembro
que te comezo a querer
e tal disparate dame para sete noites en vela
e cincuenta cancións desafinadas e inconexas
arroutadas e desafogadas
notas sen razón de ser
que xogan a ser algo por uns intres
coma ti e eu
cando sen querer nos damos a man.

sábado, 4 de noviembre de 2017

/Edinbrá/

Viaxar significa sempre
aceptar un cambio
actualizar o presente
atrevéndote coa incertidume
vertixinosa e acelerada
dos acontecementos que nos sobrepasan
dos minutos que faltan,
e dos que sobran.

Viaxar quere decir atopar unha banda sonora
que faga de cada día unha película
con final aberto

Implica xogar a ver con outros ollos
e a soñar sobre outras almofadas
e a embriagarse do silencio doutras noites
de xeito insaciable
coma quen nunca antes viviu

Supón deixar de cuestionar os pasos
e saltalos, correlos, voalos

Significa atopar unha casa de acollida
cun corazón á metade
que te espera
sen pedir nada a cambio

Despertar
e sorprenderse coa xenerosidade dos días
ser conscientes de canto tempo temos
para tomar decisións
que nos fagan realmente felices.

O sabor dunha aventura,
e o recendo dun recordo.
A cicatriz dunha viaxe,
e dunha casa que xa non nos recoñece
A tatuaxe dun ultimo suspiro
antes de voltar.

Aínda que volver non asegura nada
cando xa deixastes un cachiño de ti atrás.